schaamteloos

Schaamteloos, hoe Opel zijn rijkelijke stand daar te midden van het Centraal-Station in Brussel poneerde. Met vlaggen, en beelden en een auto met een strikje. Toen ik een gratis flesje water toebedeeld kreeg en een zakje vol informatie in mijn handen gedropt werd, kreeg ik veel zin om daar eens luidmondig 'schaamteloos' te roepen. Maar uiteindelijk,...die mensen doen ook maar hun werk en zij kunnen er toch niets aan doen dat 2000 banen op de tocht staan in Antwerpen. Dan heb ik maar vlug meegedaan aan de wedstrijd zodat ik die auto win, die ik dan laat crashen op het hoofdbureau in Detroit. (Detroit Chicago New York, klap klap klap)
Nog schaamtelozer was Joëlle Milquet. Nee, eigenlijk was de schaamtelooste wel Yves Leterme. Dat die nog durft ... nevermind (Uw best doen é, meneer de premier. Beloofd? dan is het goed)
Milquet dus. 'L'histoire se répète' moet ze gedacht hebben toen ze deze week voor haar kleerkast stond. 'Woeat zou iek aantrekken voor op de regeringsfoto?' Maar Milquet wist het al. Ze zou dezelfde formule hanteren als bij Leterme I en Van Rompuy I: Zwarte botten ('passen bij mijn ogen') met een zwart kleedje ('passen bij mijn haar'). Welke zwarte botten en welk zwart kleedje? 't Zelfde natuurlijk.
Hop, benen mooi samen, recht in de camera kijken, armen gekruist (links over rechts) en klik-klak: les jeux sont faits.
Nee, geen gesjoemel met Visa-kaarten of weggemoffelde H&M-rekeningen voor 'Madame Non'. Benieuwd of driemaal scheepsrecht is.

white rabbit

slechte kwaliteit van beeld en geluid but who cares, iedereen kent het toch!

Belga

In de begindagen van mijn uitgaansleven sleet ik mijn avonden niet in JC's of chirofuiven. Ik ging al eens naar een optreden om dan direct na afloop van de show mijn vélo op te hoppen. Huiswaarts. Immers Jan Verheyen presenteerde al eens wansmakelijke films of oude Bela Lugosi Dracula's. Veel goedkoper dan vier cola's aan veertig frank 't stuk. (ik dronk niet, rookte niet, keek niet naar de vrouwen/meisjes, maar loog wel veel).
Ik ging zien naar Angelico in Wevelgem, naar I against I in Ieper, naar The Damned of The Blamed of hoe heette die band nu ook alweer in de Relais in Kortrijk. Soms zette ik me tussen het ouder intellect in de oude charismatische Kreun in Bissegem, daar gebeurden op donderdag soms ook rare dingen. (Dat ik er Omar Rodriguez niet heb gezien beklaag ik me nog steeds want hoeveel dichter kan je nog komen bij een artiest dan in De Kreun van toen?). Op vrijdag tekende ik dan weer present voor Terrorgruppe en De Heideroosjes in hun bijzaaltje.
Achteraf gezien was ik veel te jong om daar in mijn eentje naartoe te rijden, maar ik was geïnteresseerd in muziek en wat me vooral bijbleef was de sfeer: de warmte, het licht, het zweet en een bedwelmende aromatische rooklucht. Rookmachines behoorden niet tot de infrastructuur, laat staan dat het op de rider van een band stond,...Maar de talrijke rokers zorgden voor de rook, voor de warme lichtgloed die er op viel en die zich over de ganse zaal verspreidde, de bands net iets meer in mysterie doordrongen. De rook verenigde het publiek met elkaar en bracht de rockband nog dichter. We waren één.
Daarom pleit ik voor een verbod op het verbod van het verbod tegen het verbod van het rookverbod in café's. Als ik naar een optreden in een donkere kroeg ga kijken wil ik nog steeds bevangen worden door die gloed. Als mijn kleren 's morgens stinken dan weet ik weer waar ik was de avond voordien. Kan handig zijn voor een alibi.
Wat ik ook niet zou kunnen missen zijn artiesten zonder sigaret. Een sigaret brengt toch nog steeds enige cool met zich mee. Stel u voor dat je Slash moet gaan bekijken in 'de walvis' in Brussel (behoort toch tot de mogelijkheden want wie spreekt er nog van hem of van Guns 'n Roses?), zonder dat er een sigaret uit zijn lange zwarte haren steekt. Ik vind Arno trouwens veel te proper zonder zijn rookstokje!
Ik pleit voor de terugkeer van de sigaret en diens rook. En zeker voor hun reclames Hadden die mannen toch mooie reclames en logo's. Het Tigrameisje, het Belgamadammeke, Javaanse jongens,...pure kitsch.
nog een reden waarom ik terug sigarettenreclame wil zien:










(bron foto's gekend en goedgekeurd)

Rock is dead

Omdat Mevrouw Matton niet het alleenrecht heeft op het BEL2000-subject...En Omdat Meneer Merckx ook dat niet heeft op Amen Ra.

Ik ben een absolute lijstjesman. Geen enkel lijstje kan me vervelen. Ik verlang nu al naar al die eindejaarslijstjes, met nog steeds 'de tijdloze' voorop. Ondanks alles kijk ik nog steeds uit naar 8 à 9 uur tijdloze muziek. Ondanks al mijn ergernis over Coldplay, Milow en ondanks het ontbreken van Hendrix en ondanks het stilaan verdwijnen van alle Floyds en andere Portefenêtres (Blauwe Chimay voor diegene die weet over welke band ik het heb! West-Flutten mogen niet meedoen). Ondankbare groene jeugd.

De Bel2000 vind ik dan ook een welgekomen verpozing in een lijstjesarme periode, net zoals de Album100 die me dit jaar 2000 euro opbracht (dit geheel ter zijde). En toch, Ondanks mijn affiniteit met rankings ben ik er niet in geslaagd om alles te beluisteren, en een grote reden is dat ik mijn luchtgitaar aan de kant heb mogen laten staan. Rock is dood. Ja, mijn vingertjes gaan omhoog bij Rechoque van Shameboy en ja, My Heroics part I is van uitstekende makelij. Bert Ostyn heeft perfect verwoord waarom hij terecht won.
Maar whatever happened to Rock? Het moge duidelijk zijn dat na de eeuwwisseling de gitaren uit het Belgische muzieklandschap zijn verdwenen. Eerlijk, staat er één serieus rocknummer in de BEL2000? Misschien dat Champagne van Millionaire nog het dichtst komt. dEUS is al lang geen rock meer, en zeker the architect en nothing really ends!
Er zijn geen Channel Zero's meer! Er komen geen anarchistische geluiden meer uit Mauro Pawlowski's gat en Belgian Asociality is...is...is nog even relevant als ... als ... Zelfs steak n° eight stond er niet, toch een Humo's rockrally-winnaar. En waar waren The Van Jets met hun Ricochet?
Wordt rock dan niet meer gesmaakt of is het echt niet meer van deze tijd?

Word ik echt oud? nee, toch? Amen Ra en Hitch zijn toch nog steeds een beetje van nu, nee? Who cares, zaterdag pak ik toch mijn luchtgitaar mee naar Ieper: Ansatz Der Machine, Hitch en Amen Ra dus!

in mijn top 10 mochten:
- dEUS - Bad Timing
- Galatasaray - Snack heads on Empty Part I and II
- Mauro and the Grooms - geel Black Europa
- Millionaire - Body experience revue
- Magnus - hunter/collector
- Triggerfinger - On my knees
en nog iets van I love Sara, El Guapo Stuntteam, Madensuyu en I love Sara
(een middenweg tussen het betere gitaarwerk en wat door het strot van de grote massa kan)

Tsjoen naar zijn vijfde

Pieter Tsjoen haalt tweede zege op rij in Huy

Vijfde titel voor Tsjoen

HUY - Dankzij een tweede zege op rij in de Condroz pakt Pieter Tsjoen alsnog de titel. Tsjoen moest winnen en was dan afhankelijk van het resultaat van Lietaer, Debackere en Snijers. De drie best geplaatste titelkandidaten bleven niet foutloos. De enige man die niet aan de titel dacht, haalde het uiteindelijk toch.


Dat de zenuwen gespannen stonden bewezen Melissa Debackere en Patrick Snijers op de eerste doortocht van Wanze-Marneffe. Op die proef reed Debackere, voor de gelegenheid in de tweede Peugeot 207 S2000, voor de tweede maal die dag lek en werd ze van de sokken gereden door Patrick Snijers. “Ik begrijp dat Melissa mij niet zag door al die modder op de achteruit.” Snijers sneed de bocht heel vroeg aan, schoof weg en nam de Peugeot mee het veld in. Beide raakten gelukkig terug de weg. Snijers, op dat moment virtueel kampioen, verkwanselde zo bijna zijn titelkansen.
Vooraan ging het tussen François Duval en Pieter Tsjoen. Beide reden de rest al snel op afstand. Tsjoen, in zijn Ford Focus WRC, won ’s ochtends vier van de vijf klassementsritten en had een handje vol seconden voorsprong op Duval.”Ik heb niet genoeg grip”, klaagde de WK-vedette uit Cul-des-sarts. Duval reed voor de eerste keer met een Mitsubishi Lancer WRC en moest de auto nog leren kennen.
Ondertussen was die andere zegekandidaat al verdwenen. Freddy Loix, in de eerste Peugeot, stond een kwartier stil door elektrische problemen. Peugeot Belux, die de laatste IRC-manche in Schotland liet schieten voor de Condroz, beleefde een drukke morgen. Naast de problemen op de Peugeot van Loix, kreeg ook Debackere af te rekenen met mechanische problemen. De titel glipte weg.

“De zege was hier het doel, niet de titel”
Pieter Tsjoen

Wie geen problemen kende, was Bernd Casier. Een jaar na zijn afscheid van de Polo S2000 mocht Casier aantreden met een Skoda Fabia S2000, de referentie van het moment. Na vijf proeven stond hij mooi vierde in het klassement. Voor Belgisch kampioen Hubert Deferm en Bertrand Grooten zat het avontuur er al op. Beide vielen met mechanische pech uit.
In de tweede ronde van de dag, temde Duval de nerveuze Mitsubishi, en zette zo druk op Pieter Tsjoen. “Het tempo ligt heel hoog, ik denk niet dat we het allebei tot het einde kunnen volhouden.” De Ford-rijder kreeg gelijk. Duval nam de leiding maar op Ben-Ahin, de negende proef van de dag, verloor de Waal de controle over het stuur en knalde op een paal. “Ik stond nerveus aan de start. We verloren vijftien seconden door een elektrisch probleem en mijn co-rijder was wat verward in de nota’s.” Duval beleefde de schrik van zijn leven toen hij de paal naar beneden zag komen.


Duval in betere tijden. (bron foto: eigen beheer)


Een proef eerder ging ook Patrick Snijers van de baan. Snijers reed op dat moment zorgeloos rond en had de titel al bijna binnen, tot “na een lang recht stuk kwamen we langs de weg terecht. Er brak een wiel af en we vlogen zo de bomen in.” Weg achtste titel voor Snijers. Lietaer rook zijn kans. Na een desastreus begin klom ‘de snor’ op naar de vierde plaats, op drie seconden van Olivier Collard met zijn Subaru WRX. Casier, mooi tweede en Dominique Bruyneel, met de co van Debackere, Lara Vanneste, vervolledigden de dooreen geschudde top vijf.
Melissa Debackere, die andere titelkandidaat, stond pas op de negende plaats aan het einde van de dag. “En toch blijven we er nog in geloven”, verklaarde ze zaterdagavond in Huy. Freddy Loix draaide op zaterdagmiddag scherpe tijden waardoor hij opklom naar de 32ste plaats.
De volgende dag scheen de zon en droogde de weg op. Tsjoen, met meer dan vier minuten voorsprong op Casier, kon beginnen aan zijn zondagswandeling, richting tweede opeenvolgende zege. Hij deed wat anderen niet deden, namelijk: geconcentreerd blijven en niet van de weg afraken. Op een secure manier bracht hij de Ford Focus terug thuis met een nieuwe overwinning in Huy. Maar de titel was nog niet binnen. Hij moest kijken wat de andere titelpretendenten deden.
Melissa Debackere kreeg de Peugeot onder de knie en draaide mooie tijden op zondag maar voor de titel was het laat. Debackere eindigde zevende. Xavier Bouche bleef de jonge West-Vlaamse nog net voor en parkeerde zijn Subaru WRC S12, geleend van de Brit Graham Coffey, op een mooie zesde stek. Frédéric Beco won de groep N-klasse met zijn Subaru N14 en eindigde mooi achtste.
Voor de derde plaats bleef het spannend tussen Lietaer en Bruyneel in hun Subaru WRC, en Collard in de minder krachtige Subaru WRX. Dominique Bruyneel bleef steken op zijn vijfde plaats. Pol Lietaer nam nog de maat van Collard maar de knappe derde podiumplaats bracht een puntje te weinig op om kampioen te worden. De titel gaat in extremis naar Pieter Tsjoen die uiteindelijk meer dan zes minuten voorsprong had op de tweede in de stand, Bernd Casier. “De titel was geen doel, de Condroz wel. Maar het is natuurlijk fantastisch dat we hier onze vijfde Belgische titel kunnen vieren”, verklaarde de nieuwe kampioen achteraf.
Om het verhaal af te maken. Thierry Neuville, het nieuwe Belgische talent, degradeerde de tegenstand met zijn Citroën C2R2. Hij eindigde veertiende algemeen en laat tal van sterkere wagens achter zich. De jongeman, uit het Duitstalige deel van het land, mag zich volgend jaar meten met de allergrootsten in het IRC-kampioenschap. Neuville neemt dan het zitje van Freddy Loix over. Vincent Verscheuren won bij de historics en kroonde zich tot kampioen in zijn klasse.

carpool en "waarom zou ik in godsnaam van 5u 's morgens opstaan om met mijn caoutchou botten in de drek te staan kijken naar veel te luide auto's!"

Ik vind het heel vriendelijk dat de nmbs zich zo mooi verontschuldigt maar ik raak er wel niet mee in Brussel. En nee, ik ben niet zinnens twee maal uit te slapen bij een wildvreemde zodat ik mooi al mijn lessen kan meevolgen. Indien er een carpooldienst wordt ingelegd wil ik wel gaan, of, ik wil gerust wel eens op kosten van de hogeschool in een hotelletje slapen (met een bed en een ontbijt ben ik al content). Ik vind het overigens heel flauw dat de nmbs weer staakt. We zijn al dagelijks de dupe van treinen die te laat komen of die overvol zitten; een staking hoeft er heus niet meer bij. Is er trouwens nog niemand op het idee te komen om gewoon alle reizigers gratis te laten reizen. De treinen rijden, maar de lokketen zijn gesloten en de conducteurs mogen kaarten met een frisse pint in hun handen. Dat is dubbel zo kostelijk: energie betalen voor de trein en geen inkomsten krijgen van reizigers.
Ik kan overigens wel carpoolen, maar niet naar Brussel, wel naar Moha. Moha??? Donderdag kunnen de gladiatoren die meestrijden in de laatste manche van het Belgisch kampioenschap rally, nog een laatste maal gaan testen op de zogenaamde 'shakedown'. Moha, waar de shakedown plaatsvindt, zal dan ook de plaats zijn waar je mij donderdag kan terugvinden. Ondertussen probeer ik een paar losse zinnetjes te sprokkelen voor een schoolopdracht zodat ik me niet hoef schuldig te voelen over mijn afwezigheid bij Martina en Ine.

Deze blog is voor leken en kenners, maar ik wil me richten tot de leken. Mensen die ondertussen geïnteresseerd zijn geraakt, of mensen die altijd al een gezonde interesse hebben getoond maar nog nooit op een rally zijn geraakt, of zelfs ongeïnteresseerden,...zal ik even uitleggen waarom zij dit weekend naar Huy moeten gaan.
Ten eerste: Het deelnemersveld. Dit jaar komen tal van WRC's en S2000's aan de start. De absolute top qua materiaal zal te zien zijn en tevens bestuurd door enkele wereldpiloten als Patrick Snijers, Freddy Loix en François Duval. Als je zondag niet overtuigd bent van het pilotage van deze mannen dan raad ik u aan om nooit meer een rally te gaan bekijken.
Ten tweede: je bent er eens uit. Doe een warme jas aan, een dikke sjaal en een wollen muts en geniet van de frisse buitenlucht. Je wandelt een beetje, je blaast wolkjes terwijl de wagens voorbijrazen, je krijgt rode, gezonde wangetjes, kortom: geniet van de Ardennenlucht aan de boorden van de Maas. De Condrozstreek is één van de mooiste van België. Huy is de poort naar het Ardennenmassief, maar nog steeds ploegend in Vlaamse kleigrond.
Ten derde: de sfeer. In deze najaarsklassieker is iedereen uitgelaten want na dit schouwspel krijgen de piloten en wagens een aantal maanden verdiende rust. Het is een groot feest dat gepaard gaat met een warme chocomelk of een glühwein. Tevens kan je genieten van de echte rallyworsten (dit zijn eigenlijk gewone, maar delicieuze braadworsten in een doordeweekse pistolet.) Mensen zingen naar de maan, toeteren met hun klaxons, de Rode Duivels weer heel even gekwalificeerd.
Ten vierde: De sport is wel degelijk veilig!
Nee, dit weekend voel ik me niet beschaamd om mijn hobby! Dit is feest! Studentenfeesten en schachten temmen zijn op zijn minst even marginaal. Halloween en Saint-Cecilia passen ook dit rijtje.

Nog even gasten, dan zit het seizoen erop en hoeven jullie niets meer van deze zever te lezen, dan gaan we terug naar de donkere zaaltjes, de vuile kroegen of majestueuze muziektempels voor nog een streepje muziek. En, ..., ik gooi het thema open: niet enkel progrock maar alle soorten muziek zullen aan bod komen! Wie stemt tegen?