Spektakel zet Tilke schaakmat

Naast Jenson Button was er in de tweede race van het F1-kampioenschap nog een winnaar in Melbourne. Ook Spektakel leverde een puike prestatie af. Hij flirtte met regenweer en kon rekenen op de helpende hand van een mooi ouderwets circuit. Geen gedrocht van Hermann Tilke.

Tilke is een Duitser die de laatste jaren een aantal nieuwe circuits heeft ontworpen en alsof dat nog niet erg genoeg is, worden ze steevast opgenomen in de F1-kalender.
Maar wat hebben wij (ik, F1-minnend publiek, enkele facebookgroepen, rijders) nu tegen die man? Hoe kun je nu tegen een magistraal staaltje architectuur zijn?

Dat is het hem nu net. Alles wat Hermann Tilke tekent ziet er knap uit maar waar het echt om draait is de spektakelwaarde van de F1-race en jammergenoeg...Op een Tilkecircuit is het keer op keer slaapverwekkend rondjes afmalen. Zijn circuits raken stilaan geschiedenis en dus kunnen we gerust de spektakelwaarde analyseren. En we zijn snel klaar met die oefening, want de spektakelwaarde op een circuit van Tilke schommelt zo steeds rond de nul. Of vondt u Bahrein spannend?
Spanning opbouwen op een circuits met onnatuurlijke bochten, ellenlange rechte stukken en vliegveldbrede banen is iets waar zelfs Ethan Hunt (google zelf en ontraadsel het grapje, want als ik het hier moet doen is de clue en de klucht helemaal weg) niet in zou slagen.

Albert Park: daar was Spektakel. Hij zorgde voor tollende wagens, veranderende scenario's, een uitgekiende pitstrategie en een mooie winnaar: de wereldkampioen zowaar.

Gent-Wevelgem
Moest ik niet op één of andere ASAF zitten, zoals een eerder blogbericht vooropstelt? Ten eerste: de race begon om acht uur 's morgens dus ik verspeelde geen al te kostbare tijd. En ten tweede: een schoolopdracht (maak een reportage) hield me weg van Circuit Des Ardennes. Daar waar Bouche de wedstrijd domineerde, maar waar Mathias Boon de zege pakte, voor Patrick Snijers. Boon mocht vorig jaar op kosten van M-sport (de maker van de Ford Focussen in het WRC) ervaring opdoen en daar plukt de jonge snaak nu al de vruchten van.

Overigens: Had het niet van school afgehangen, of van mijn lege portefeuille dan zat ik dit weekend waarschijnlijk in de streek rond Epernay. Waarom?

Heeft u nog meer uitleg nodig? Ik dacht het niet. Brunson won er. Barbara en Vauthier vervolledigden het podium.
God, wat was die Sep Vanmarcke sterk!!!

(bron foto: Wim Thys - Tikitea)

Belgen aan het feest in Le Touquet

Le Touquet kleurde dit weekend zwart, geel en rood tijdens de openingswedstrijd van het Franse rallykampioenschap op asfalt. Tsjoen zet zijn ambitie om Frans kampioen te worden kracht bij door de rally in het noorden van Frankrijk te winnen. Met sprekend gemak overigens. Tanghe parkeerde zijn oude Toyota Celica GT Four op een tweede plaats, voor enkele sterkere WRC's en S2000-wagens. Maar de meest verbluffende prestatie was voor die andere Belg, Thierry Neuville.

De rally begon in Le Touquet met een showproef op de zeedijk. Pieter Tsjoen beleefde een deja-vu want net zoals in de Haspengouwrally, eerder dit seizoen, schoot hij niet bepaald snel uit de startblokken. De Ford Focusrijder eindigde pas dertiende, op acht tellen van Bryan Bouffier, die de scratch klokte met zijn Peugeot S2000. Maar amper een paar proeven later stond Tsjoen al anderhalve minuut los van al zijn naaste belagers. Tanghe stond toen al op twee, Neuville verblufte en bleef met zijn kleine Citroën C2R2 Max de sterkere C2 super 1600 van Marc Amourette voor. Bij de voorwielaangedreven wagens was enkel Emmanuel Guigou sneller.

Voor Tsjoen was de wedstrijd toen al gereden. Hij controleerde op zaterdag en zondag en won zo op overtuigende wijze de rally. Tanghe daarentegen had het een pak moeilijker tijdens deze driedaagse. De sympathieke drukker kreeg het op zaterdagmorgen aan de stok met Bryan Bouffier maar wanneer die later op de dag veel tijd verloor lag de tweede plaats voor het grijpen. Zeker wanneer de avond ook de opgave eiste van de Fiesta S2000, het prachtige speeltje van Jullien Maurin. De proeven op zondag veranderden niet veel meer aan de stand. Thomas Barral vervolledigde met zijn Punto S2000 het podium.
Op zondag was het vooral uitkijken naar het gevecht om de vierde stek. Op zaterdagavond stond de zesde in de stand amper zes seconden verwijderd van plaats vier. Op de natte wegen rond Le Touquet compenseerde Thierry Neuville steevast het gebrek aan kracht tegenover de Clio R3 van Guigou en de C2 S1600 van Amourette maar toen de wegen opdroogden op zaterdagmorgen kon Neuville moeilijk volgen.
Maar de Oostkantonner straalde op zondagmorgen toen de wegen er opnieuw doorzopen bij lagen. Neuville klokte prompt een magistrale tweede tijd op de opener van de derde en laatste dag. Hij sprong daarmee van zes naar vier. Jammergenoeg bleek het jonge talent net niet genoeg opgewassen tegen de krachtige R3 van Guigou. Amourette kreeg wel een pak voor de broek.

Talent
Het is bijna niet te begrijpen dat er nog steeds mensen zijn die het talent van Thierry Neuville niet willen erkennen. Vorig jaar imponeerde hij met zijn agressieve rijstijl in iedere rally. Flitsen van pure klasse en sterke resultaten stapelden zich op en 2010 brengt nu al de bevestiging.
Schande over zij die de jonge gast een brokkenpiloot noemen, enkel en alleen op basis van een domme sortie in Ieper en concentratieverlies in Roeselare. Laat ons niet vergeten dat hij in Ieper sneller was dan Pieter Tsjoen, Bernd Casier en Giandomenico Basso. Neuville heeft klasse, een fris kopje, is taalvaardig en graag gezien bij het Franse merk Citroën, wat bijvoorbeeld niet (meer) kan gezegd worden van ons ander raspaardje, ene François Duval. Die Neuville, dat wordt een hele grote. Daar zullen de mentors Bugalski en Jean-Joseph ook al van overtuigd zijn.

De Krak van Kronos

Wat is er ondertussen aan de hand met Kronos, het renstal dat de IRC-kampioen Kris Meeke onder zijn dak heeft? Meeke haalde dit weekend de finish niet van de rally van Argentinië, de derde IRC-manche, en begint het seizoen met een schamele tien op dertig.
Ondertussen is het al Skoda wat de klok slaat in het IRC. Juho Hanninen won de rally, Guy Wilks eindigde tweede en Jan Kopecky zorgde voor een volledig Skodapodium. Hanninen verstevigt zo zijn leidersplaats in het kampioenschap. Wilks en Kopecky blijven twee en drie en lopen uit op Meeke.

Stand IRC: Hanninen 24; Wilks 19; Kopecky 15; Hirvonen en Meeke 10

De Crack van Lietaer

Dit weekend begon ook het Vlaams provinciaal rallyseizoen opnieuw. Lietaer was de gedoodverfde favoriet in de rallysprint van Moorslede maar de snelle snor belandde in de derde van vier ronden in de gracht. Een slechte generale repetitie voor de TAC rally binnen een paar weken.
Het was Didier Duquesne die profiteerde van de opgave van Crackrijder om de bloemen mee naar huis te nemen.

(bron foto's: eigen beheer)

F1 kleurt weer Ferrarirood

Fernando Alonso heeft in zijn Ferrari de eerste wedstrijd van het nieuwe formule 1 sezoen gewonnen. De Spanjaard ging in Bahrein teamgenoot Felipe Massa en de Brit Lewis Hamilton vooraf. Maar het gespreksonderwerp in de nasleep van seizoensopener was de saaiheid.

Het publiek had de pech van Sebastian Vettel nodig om inhaalmanoeuvres te zien. Tot die pech leek babyschumacher onbedreigd naar de overwinning te rijden, maar een kapotte uitlaat besliste er anders over. Alonso, Massa en Hamilton gingen de jonge Duitser nog voorbij. Vettel bleef wel nog zijn landgenoten Nico Rosberg en MSC voor, u weet wel, die ettelvoudige wereldkampioen.

Maar saaiheid troef dus. Zelfs de comeback van Schumacher kon daar niets aan veranderen. Nu, nieuw is dat niet, en eigenlijk vind ik het vrij bizar dat er daar nu al zoveel aandacht aan wordt geschonken. Begin vorig jaar werd de spektakelwaarde omhoog getrokken door soms extreme weersomstandigheden en de nieuwe regels, maar enkele maanden later waren de wedstrijden enkel nog goed om de slaap te kunnen vatten. En hebben we de jaren daarvoor nooit geklaagd over het spektakel? O jawel.

Neem er persconferenties van de laatste tien jaar van F1-baas Bernie Ecclestone maar eens bij. Nagenoeg iedere verandering in het reglement beoogde twee dingen: goedkoper maken en spektakelwaarde opdrijven. Tot nog toe lukte amper één van die twee doelstellingen, en dan nog.

Nu, dat doet niets af van de prestatie van Ferrari en Alonso dit weekend. Ook ik plaatste de Spanjaard prominent op één in al mijn pronostieken en dat doe ik ook voor de titel. De scuderia heeft opnieuw een wagen die competitief is van bij de eerste race(Mclaren trouwens ook). De orde dus opnieuw hersteld.
Ferrari, als vanouds, een maatje te sterk voor de andere drie teams, want geef toe, eigenlijk zijn er maar vier teams in de F1. Dat bevestigden alle analyses en commentatoren aan de vooravond van het F1-seizoen en inderdaad: wie eindigde er allemaal in de top 8? Ferrari, Mclaren, Mercedes en Red Bull. Raak er maar aan gewend.

Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat weinig recht op spreken heb, want gisteren vertoefde ik in de streek rond Hannuit waar het Waalse provinciale rallycircuit (ASAF) zich ook terug op gang trok.

Weinig topmateriaal aan de start door het verstek van een hele rist Nederlanders die al scherp staan voor hun kampioenschap na de trainingsrally in Haspengouw. En er ontbraken ook nog wat gevestigde ASAF namen, maar toch animeerden de opgekomen piloten het publiek. Uiteindelijk haalde Hubert Deferm in zijn Subaru WRC, de enige WRC aan de start. De gewezen Belgische kampioen verzorgde het spektakel maar hield er toch een strak tempo op na en degradeerde de concurrentie. .
Romain eindigde op meer dan twee minuten. Laruelle, derde in de stand, op meer dan vijf minuten. Stephane Lhonnay reed tweemaal lek op de eerste proef van de dag.

Kortom, laat die F1 maar saai zijn, zolang het maar weer spannend is tegen het einde van 't seizoen. Ik vul mijn zondagen wel anders.

(bron foto's: eigen beheer)

De orde hersteld in IRC en WRC

Je zou het niet zeggen als je de kranten leest maar dit weekend werden heel wat kilometers gereden in het Intercontinentale Rally Kampioenschap en in het Wereldkampioenschap.

In Brazilië reed de regerende IRC-kampioen, Kris Meeke, van begin tot einde aan de leiding. Meeke boekte zijn eerste zege in het prille seizoen en mag zich nu de koning van het IRC, qua aantal overwinningen, noemen. In Mexico boekte Sebastien Loeb al zijn 55ste WK-overwinning. Nadat Hirvonen zowel de IRC-manche in de Monte-Carlo als de openingsmanche van het WRC won, lijkt de norm opnieuw hersteld.

Toch was de rally van Mexico vrij aardig om volgen, want niemand minder dan mister Hollywood nam de leiding op dag 1. Petter Solberg profiteerde van schoongeveegde wegen en nam resoluut de maat van Ogier en Sordo, die ook min of meer konden profiteren van een propere weg. Citroën boven dus...Behalve die van Raikkonen, die lag al snel ondersteboven. (Dankzij zijn crash haalde de rally wel het VRT-journaal.) De Fords waren nergens. Hirvonen kleeg rake klappen en ook Latvala kon zijn dromen niet vervullen. (Mexico ligt te hoog boven de zeespiegel waardoor er te weinig lucht kon aangezogen worden om het volle vermogen van de Ford te laten spreken. Vergelijk het maar met het smadelijke voetbalverlies van Argentinië in Bolivië toen de Bolivianen de match speelden in de hoogste hoofdstad van de wereld, La Paz. Maradona gaf daar zelf zijn veto voor, maar de zijnen hapten naar adem en verloren er met 6-1 in aanloop naar het WK 2010.

(Meeke won ook in Ieper vorig jaar, nadat hij op de shakedown een wiel afreed)

Op dag 2 profiteerde Loeb op zijn beurt van betere wegen en nam prompt de leiding, maar vreemd genoeg bleven de Fords hangen in de achtergrond. Solberg, Ogier en Sordo werden nooit meer bedreigd door de ovale blauwen. Ook Henning Solberg raakte amper vooruit, en Ken Block, de gymkhana-meester, ondervond dat rally niet hetzelfde is als show verkopen op een vliegveldbreed parcours waar hij zich onbeperkt mag uitleven.

Loeb pakte dus de overwinning, voor Solberg en Ogier. En dit dankzij een uitgekookte startstrategie. Wanneer zal de FIA inzien dat de huidige startorde moet aangepast worden. Bij iedere gravelrally wordt meer op tactiek dan op techniek gereden. Nuja, in ieder geval, Citroën absolute heer en meester. Ford pakte wel de SWRC-overwinning met de nieuwe s2000 Fiesta. Daar zorgde Pons voor.

Geen Fiesta in het IRC in Curitiba, maar ook daar een merkenoverwicht. Na de ongenaakbare Meeke in zijn Peugeot eindigden drie Skoda's. Die van Wilks, Hanninen die de leiding neemt in het kampioenschap, en Kopecky. Daarachter de grote leemte, behalve nog een constante Magalhaes.

Loeb en Meeke weer boven. De orde hersteld!

stand WRC: Loeb 43; Hirvonen 37; Latvala 25; Ogier 25; Solberg P 20
stand IRC: Hanninen 14; Wilks 11; Meeke 10; Hirvonen 10; Kopecky 9

(bron foto's: eigen beheer)

Tsjoen gaat door op elan

Pieter Tsjoen is het Belgisch rallyseizoen begonnen zoals hij het is geëindigd, namelijk met een klinkende overwinning. In de Haspengouwrally reed hij Mark Van Eldik op een hoopje en hield hij Patrick Snijers op ruime afstand omdat Snijers anderhalve minuut straftijd aan de broek kreeg, nog voor de start van de eerste proef.

Tsjoen stond uiteraard als favoriet aan de start. Hij haalde een paar maanden geleden de BK-titel nog binnen op overtuigende wijze. Hij won ook in Le Touquet en legde in het seizoenseinde ene Sebastien Loeb het vuur aan de schenen, ook al op Franse bodem. En hoewel de tegenstand in Landen allerminst te verwaarlozen viel, klonken de namen minder ronkend dan Loeb of Duval. Van Eldik begon alvast verdienstelijk en smeerde Tsjoen op Brustem meer dan twintig seconden aan de broek. Snijers was al uitgeteld.

Achter die drie speelden enkele WRC's haasje over met elkaar. Bert De Jong voelde zijn nieuwe mitsu aan de tand, Ten Brinke stoeide in het Landense slijk en Melissa Debackere baggerde zich in het peloton om uiteindelijk vijfde te eindigen in haar gele Corolla, met een nieuwe sponsor erop.
Ook achter de WRC's was het spannend. Verschueren bevestigde al het goede van vorig jaar. Hij eindigde achtste en als eerste groep N, net voor thuisduo Bob en Tom Colsoul. Matthias Boon was lang leider in deze klasse maar moest opgeven.

Tsjoen nam ondertussen steeds meer afstand van zijn rivalen en Snijers rukte op tot plaats drie, maar Van Eldik bedreigen lukte hem niet meer. Toch een mooi, en vooral internationaal getint podium. En bovenal, 3 verschillende WRC's. Prachtig om zien hoe die bolides blijkbaar vrij gewoon zijn geworden op de Belgische rallywegen. Benieuwd hoeveel WRC's er in de volgende BK-manche zullen starten. In Tielt, meetellend voor het ERC-kampioenschap.

Ook voor de titel is het seizoen spannend begonnen. Van Eldik bewijst dat hij de Belgen nerveus kan maken. Snijers en Debackere moeten al achtervolgen en Verschueren loert vanop afstand. Benieuwd hoe hij het er in zijn tweede rally met de Subaru zal vanaf brengen. Dat is in Tielt, een thuisrally. Het Belgische klerezooitje werpt zijn vruchten af. Spanning in het BK: nu al.

Zelfs Pieter Tsjoen mag opnieuw ambities koesteren, zie maar wat er vorig jaar gebeurde. Maar de Fordrijder mikt eerder op de Franse titel en als je ziet hoe hij domineerde in Le Touquet vorig jaar dan mogen we er prat op gaan dat hij binnenkort al een ferme stap zal zetten in goede richting. Le Touquet is dit jaar de opener van het kampioenschap en eerlijk: Wie houdt hem daar van de overwinning?

(bron foto's: eigen beheer + jmpictures.be: Jorne Mylemans)