schaamteloos

Schaamteloos, hoe Opel zijn rijkelijke stand daar te midden van het Centraal-Station in Brussel poneerde. Met vlaggen, en beelden en een auto met een strikje. Toen ik een gratis flesje water toebedeeld kreeg en een zakje vol informatie in mijn handen gedropt werd, kreeg ik veel zin om daar eens luidmondig 'schaamteloos' te roepen. Maar uiteindelijk,...die mensen doen ook maar hun werk en zij kunnen er toch niets aan doen dat 2000 banen op de tocht staan in Antwerpen. Dan heb ik maar vlug meegedaan aan de wedstrijd zodat ik die auto win, die ik dan laat crashen op het hoofdbureau in Detroit. (Detroit Chicago New York, klap klap klap)
Nog schaamtelozer was Joëlle Milquet. Nee, eigenlijk was de schaamtelooste wel Yves Leterme. Dat die nog durft ... nevermind (Uw best doen é, meneer de premier. Beloofd? dan is het goed)
Milquet dus. 'L'histoire se répète' moet ze gedacht hebben toen ze deze week voor haar kleerkast stond. 'Woeat zou iek aantrekken voor op de regeringsfoto?' Maar Milquet wist het al. Ze zou dezelfde formule hanteren als bij Leterme I en Van Rompuy I: Zwarte botten ('passen bij mijn ogen') met een zwart kleedje ('passen bij mijn haar'). Welke zwarte botten en welk zwart kleedje? 't Zelfde natuurlijk.
Hop, benen mooi samen, recht in de camera kijken, armen gekruist (links over rechts) en klik-klak: les jeux sont faits.
Nee, geen gesjoemel met Visa-kaarten of weggemoffelde H&M-rekeningen voor 'Madame Non'. Benieuwd of driemaal scheepsrecht is.