
In de begindagen van mijn uitgaansleven sleet ik mijn avonden niet in JC's of chirofuiven. Ik ging al eens naar een optreden om dan direct na afloop van de show mijn vélo op te hoppen. Huiswaarts. Immers Jan Verheyen presenteerde al eens wansmakelijke films of oude Bela Lugosi Dracula's. Veel goedkoper dan vier cola's aan veertig frank 't stuk. (ik dronk niet, rookte niet, keek niet naar de vrouwen/meisjes, maar loog wel veel).
Ik ging zien naar Angelico in Wevelgem, naar I against I in Ieper, naar The Damned of The Blamed of hoe heette die band nu ook alweer in de Relais in Kortrijk. Soms zette ik me tussen het ouder intellect in de oude charismatische Kreun in Bissegem, daar gebeurden op donderdag soms ook rare dingen. (Dat ik er Omar Rodriguez niet heb gezien beklaag ik me nog steeds want hoeveel dichter kan je nog komen bij een artiest dan in De Kreun van toen?). Op vrijdag tekende ik dan weer present voor Terrorgruppe en De Heideroosjes in hun bijzaaltje.
Achteraf gezien was ik veel te jong om daar in mijn eentje naartoe te rijden, maar ik was geïnteresseerd in muziek en wat me vooral bijbleef was de sfeer: de warmte, het licht, het zweet en een bedwelmende aromatische rooklucht. Rookmachines behoorden niet tot de infrastructuur, laat staan dat het op de rider van een band stond,...Maar de talrijke rokers zorgden voor de rook, voor de warme lichtgloed die er op viel en die zich over de ganse zaal verspreidde, de bands net iets meer in mysterie doordrongen. De rook verenigde het publiek met elkaar en bracht de rockband nog dichter. We waren één.
Daarom pleit ik voor een verbod op het verbod van het verbod tegen het verbod van het rookverbod in café's. Als ik naar een optreden in een donkere kroeg ga kijken wil ik nog steeds bevangen worden door die gloed. Als mijn kleren 's morgens stinken dan weet ik weer waar ik was de avond voordien. Kan handig zijn voor een alibi.
Wat ik ook niet zou kunnen missen zijn artiesten zonder sigaret. Een sigaret brengt toch nog steeds enige cool met zich mee. Stel u voor dat je Slash moet gaan bekijken in 'de walvis' in Brussel (behoort toch tot de mogelijkheden want wie spreekt er nog van hem of van Guns 'n Roses?), zonder dat er een sigaret uit zijn lange zwarte haren steekt. Ik vind Arno trouwens veel te proper zonder zijn rookstokje!
Ik pleit voor de terugkeer van de sigaret en diens rook. En zeker voor hun reclames Hadden die mannen toch mooie reclames en logo's. Het Tigrameisje, het Belgamadammeke, Javaanse jongens,...pure kitsch.
nog een reden waarom ik terug sigarettenreclame wil zien:









(bron foto's gekend en goedgekeurd)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten