Sandro Delaere: daar luister ik naar. Ik ben student journalistiek en ben daardoor begonnen met deze blog. Deze blog gaat over rally en autosport. Het is één van de weinige blogs in Vlaanderen die op deze manier kijkt naar de autosportwereld. Van tijd tot tijd schaats ik een scheve schaats en wordt er uitgeweid over progressive rock. What's in a name.

woensdag 14 april 2010

Tsjoen bijna kampioen

Pieter Tsjoen won afgelopen weekend de tweede manche van het Belgisch Kampioenschap rally. De Fordrijder had in Tielt na zestien klassementsproeven, een evenveel proefwinsten, een voorsprong van meer dan een minuut op oude rot, Patrick Snijers. Casier hield in zijn eerste wedstrijd met de Focus, Pol Lietaer af in de strijd voor de derde podiumplaats.

Geen verrassingen dus in tielt. Tsjoen was meteen wakker op zaterdagmorgen en klokte zijn eerste besttijd van de dag. En het zou niet zijn laatste zijn. De Structorijder duldde niet de minste tegenstand en won alle klassementsproeven, als was het normaalste zaak van de wereld. Snijers kreeg steevast enkele seconden aangesmeerd door een iets te spectaculaire rijstijl. Toegegeven, voor de neutrale rallyfan is een Snijerspassage leuker dan een TGV-doortocht van Tsjoen. Maar de snelheid waarmee de Belgische kampioen over de Tieltse proeven raasde was ook indrukwekkend.

Even spectaculair als Snijers, maar even min gefortuneerd waren de twee West-Vlamingen van dienst. Pol Lietaer gebruikte een aanvallende stijl om Bernd Casier van het podium te houden maar de snelle snor moest toch de duimen leggen voor de Fordrijder, die in Tielt zijn debuut maakte in de Ford Focus. Die ander West-Vlaming, Melissa Debackere oogde snel maar moet stilaan gaan bekennen dat haar Toyota Corolla niet meer van de jongste is. De dame uit Wervik reed overigens lek op de vierde doortocht op Schuiferskappelle en kende motorproblemen waardoor ze beslag moest leggen op een teleurstellende zevende stek.

Tussen de vierde plaats van Lietaer en de zevende plaats van Debackere zaten twee Nederlanders. Erik Wevers reed zaterdagavond als zesde over het podium met zijn Corolla. Van Eldik leerde de gladde proeven rond Tielt kennen maar kon het tempo danig opdrijven om uiteindelijk een mooie vijfde plaats te behalen. Niet slecht in functie van het kampioenschap.

Helaas, dat kampioenschap lijkt nu al in een beslissende plooi te vallen. Het is goed mogelijk dat Pieter Tsjoen zich in de volgende BK-manche, in de Wallonie, zal willen meten met de Nederlanders. Aanvankelijk ging hij daar niet starten maar het indrukwekkende startveld heeft de Structoman doen twijfelen. Als hij toch start, en wint...(Wie houdt hem tegen?), dan ligt nagenoeg niets Tsjoen nog in de weg naar een zesde nationale titel. Zie maar hoe het vorig jaar is gelopen.

Spanning in dode groep

Vorig jaar was Groep N, de klasse van de standaardwagens, ten dode opgeschreven, maar het lijkt erop alsof deze klasse zich aan het herbronnen is. De strijd in Tielt beloofde spannend te worden en dat werd het ook. Matthias Boon in de GEKO-subaru en Vincent Verschueren in de Heli-Subaru waren de favorieten. Maar Matthias Boon reed lek en kon zijn kansen niet optimaal verdedigen en Verschueren viel zelfs uit.

Spannend bleef het echter wel. Matthias Viaene kwam in de eindfase sterk opzetten in zijn Mitsubishi Evo X maar het was Stéphane Lhonnay die na een sterke wedstrijd de klasse won.
De facto won Tim Van Parijs de groep N, maar zijn Punto werd in een andere klasse gecategoriseerd. Van Parijs imponeerde met zijn vlotte en spectaculaire stijl, maar in de namiddag verbouwde hij zijn bloedmooie Punto na onzacht contact met een straatnaambord, en 's avonds reed de man uit Oudenaarde lek. Desondanks eindigde de sympathieke en immer lachende Van Parijs binnen de top tien.

Blaise, c'est jamais à l'aise!

Op zondag werd in Trois-ponts een provinciale rally gereden, waar een heleboel kleppers niet aan de start stonden. Toch kwam er een serieus aangedikt deelnemersveld aan de start. Wie won deed er niet toe. Daar kwam niemand voor. De luttele supporters langs de kant van de weg kwamen onder andere voor ene Bruno Blaise. Daarbovenop is de streek zo prachtig dat de elf WRC's van Tielt al snel vergeten werden.

Blaise is een lokale held die in zijn Opel Corsa steevast vriend en vijand weet te imponeren met zijn aggressieve rijstijl. Het autootje word van de ene kant van de weg naar de andere kant geslingerd alsof het een aap in een lianenboom is. Maar met dezelfde kunst als de aap weet Blaise de controle over het stuur ijzig kalm te bewaren. Een doorkomst van Blaise is minstens even impressionant als één van Snijers of Lietaer,...Al kwam de laatste doortocht van Casier op Schuiferskappelle wel erg dicht in de buurt van de stijl van 'Blaise - jamais à l'aise'!!!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten