Bloedarmoede

(Bron foto: eigen beheer)

Bloedarmoede. Het lijkt wel een heus modewoord. Er is bloedarmoede binnen de SP.a en binnen de VLD. Er is bloedarmoede in de kern van de Rode Duivels en in het been van Wasilewski. Er is bloedarmoede in het UZ in Gent. Er is bloedarmoede op de affiche van Rock Werchter. Er is overal bloedarmoede. Wel er is ook bloedarmoede in de Formule 1 en in de rallysport.


Dit weekend ben ik voor het eerst in jaren nog eens naar een manche van het Franse rallykampioenschap geweest. Het was geleden van de gouden jaren met Panizzi, Bugalski en Chatriot dat ik nog eens in de streek van Le Touquet ben gaan kijken naar mijn geliefkoosde sport. In een ver verleden domineerde ene Paul Lietaer daar nog de rally, tot hij uitviel. De talrijke Belgen wisten niet wat ze zagen. Een piloot die niet meekon met de grote tenoren in België legde alle Franse toppers (echt wereldtoppers) over de knie. Het was een grootse dag.

Bijna 15 jaar later doet Paul Lietaer nog altijd mee voor de Belgische titel, maar nog steeds wordt hij niet altijd tot het kransje topfavorieten gerekend, wat geheel normaal is. De mens is ouder dan een halve eeuw en bijlang zo snel niet meer. Het heeft aan hoe arm de Belgische rallysport is. Patrick Snijers, ook al over de vijftig, won dit weekend in Landen de Haspengouwrally. Hij zette alle snelste tijden op zijn conto. Enkel Melissa Debackere, een jonge vrouw met een verouderde Corolla WRC bleef enigszins in zijn buurt. Zonder afbreuk te doen aan de jonge Wervikse pilote maar … Bloedarmoede. (spannend is het BK overigens wel, omdat zelden de norm en de hiërarchie werden gehaald)

Leider in het Belgisch Kampioenschap Pieter Tsjoen bleef weg uit Landen, zoals zovele piloten. Iets meer dan 30 deelnemers in Landen. Een dieptepunt, bloedarmoede. Tsjoen reed rond in Le Touquet en na dag 1 stond hij aan de leiding. Toch niet slecht voor een eerste kennismaking met het parcours langs de Normandische kusten. Op dag twee vertrok Pieter in zijn Structo-Focus WRC uiterst voorzichtig. Hij verloor 20 seconden op KP1 en opeens kregen we een gevoel als vanouds. Tsjoen had gisteren prachtig gereden. Nee, Tsjoen was gewoon op zaterdagochtend iets minder. Na dag 2 had hij al 2 minuten voorsprong, na dag 3, aan de meet, bijna 3 minuten. Er stonden nochtans 7 WRC’s aan de start maar toch rijdt Pieter daar iedereen op een hoopje. Zelfs WK-man Cédric Robert werd op 6 minuten gereden, weliswaar met een S2000, maar toch. Over ocharme 20 KP’s. Loix bleef vorig jaar in de Condroz bijna 2 dagen in de kont van de Focus WRC van Tsjoen hangen. Bloedarmoede.


Bloedarmoede. Een half seizoen rijden in België en kampioen worden, het kan. BK-manches links laten liggen en in het buitenland domineren, het kan.

Le Touquet telde overigens mee voor het ERC, een kampioenschap opgericht door de Nederlander Erik Wevers met manches in Nederland, België, Denemarken (werd afgelast) en Frankrijk. Wevers en alle Nederlanders bleven weg uit Frankrijk, uit hun kampioenschap. Bloedarmoede. Tsjoen reed over twee weken bijna alle Nederlanders op een hoopje in hun thuisland. Hij viel uit met mechanische pech in die Hellendoornrally. Waren de Nederlanders bang? Vast niet, gewoon bloedarmoede.

En zeggen dat Tsjoen zelfs nog niet aan de schoenen komt van Loix, Duval, Thiry,…U kan het al raden…

* voor de genuanceerde versie dient u nu en dan eens het woord bloedarmoede te vervangen door geld en talent, u weze vrij het woord toe te passen waar u het nodig acht.